Zoonlief start volgende week met logopedie... Hopelijk wordt "wajje" dan vlug gewoon "warre" ;-).
De logopediste vroeg een schriftje mee te brengen dat dienst kon doen als "heen-en-weer"-schriftje. Het enige dat ik in huis had was een basic-schriftje dat vlug wat vrolijker gemaakt werd met een stoffen kaftje.
Ik koos voor een kaftje deze keer en niet het bekleven van de kaft zoals ik hier ooit deed, want ik vreesde een beetje dat de randen in dat boekentasje anders vlug zouden rafelen...
Ik kon moeilijk kiezen tussen de vele tuto's die te vinden zijn, maar koos dan deze werkwijze.
Het resultaat werd zoals gewoonlijk gefotografeerd, maar met enige trots kan ik zeggen dat de foto's deze keer helemaal niet bewerkt zijn (enkel om ze samen te zetten) Ik volgde gisteren samen met haar twee fantastische workshops fotografie op Stiel en Stijl en weet vanaf nu bijvoorbeeld dat de S op mijn fototoestel niet staat voor Sport-foto's en de P voor Portret-foto's ;-). En vanaf nu gebruik ik in ieder geval niet vlug meer de "automatisch"-knop.
De foto's hierboven werden genomen binnen, op een duistere dag, maar door de juiste instellingen krijg ik toch klaardere foto's ;-). Maar er zal nog veel geoefend moeten worden met het fototoestel!
Posts tonen met het label hebbedingetjes. Alle posts tonen
Posts tonen met het label hebbedingetjes. Alle posts tonen
zondag 11 november 2012
dinsdag 31 januari 2012
Voor mijn oogappeltjes ...
Jaja, de laatste tijd moet het hier allemaal functioneel, zacht en vooral praktisch zijn.
Hoe vaak hoorde ik al niet het excuus voor een appel die na een schooldag terug mee naar huis kwam: "Mama, die appel was niet lekker, hij was rot ...". En daarmee werd dan één klein bruin plekje bedoeld ontstaan door een duwtje in de boekentas...
Mogelijke oplossing: zo'n plastieken appeldoosje, gigantisch groot en dus veel te veel boekentasvullend. Tot ik hier een gehaakt appelhoesje tegenkwam. Aangezien haken niet zo mijn sterkste kant is dacht ik dat een gestikte versie ook wel moest lukken.
En ja, ge moogt één keer raden wat er tussen de stof zit: fiberfill natuurlijk :-). Maar deze keer wel nodig om die appel te beschermen tegen vanalles dat in die boekentas van mijn jongens zit en dus de nodige blutsen kan veroorzaken.
Als ik er nog eens eentje maak zal ik eens stap-voor-stap fotookes trekken en jullie een tutorial bezorgen, maar nu had ik daar het geduld en de tijd niet voor ;-).
Hoe vaak hoorde ik al niet het excuus voor een appel die na een schooldag terug mee naar huis kwam: "Mama, die appel was niet lekker, hij was rot ...". En daarmee werd dan één klein bruin plekje bedoeld ontstaan door een duwtje in de boekentas...
Mogelijke oplossing: zo'n plastieken appeldoosje, gigantisch groot en dus veel te veel boekentasvullend. Tot ik hier een gehaakt appelhoesje tegenkwam. Aangezien haken niet zo mijn sterkste kant is dacht ik dat een gestikte versie ook wel moest lukken.
Als ik er nog eens eentje maak zal ik eens stap-voor-stap fotookes trekken en jullie een tutorial bezorgen, maar nu had ik daar het geduld en de tijd niet voor ;-).
Abonneren op:
Posts (Atom)


